Cartoons

Duurzaam cateren is ontwikkelingsproces

Bij aanbestedingen van de catering bij overheidsinstellingen is het een standaardeis: de cateraar dient aantoonbaar minimaal 50 procent duurzaam assortiment te voeren. Hiermee voldoet de uitvrager aan de eis van AgentschapNL en is hiermee aan dit onderwerp voldaan. Duurzaam cateren gaat echter veel verder dan de samenstelling van het assortiment alleen; en de facilitaire organisatie heeft hier een belangrijke rol in.

Van bedrijven wordt verwacht dat zij zich maatschappelijk verantwoord en duurzaam gedragen. Daarin hebben zij een eigen verantwoordelijkheid die verder gaat dan wat de wet- en regelgeving voorschrijft. Maar wat betekent dit concreet? Er is geen keurmerk waarmee u kunt meten in hoeverre een duurzame bedrijfsvoering gehanteerd wordt. Er bestaat dus ook geen 100 procent waterdichte definitie van een duurzame catering. Wat menig cateraar ondertussen goed weet is het feit dat duurzaamheid verder gaat dan energiebesparing en het inkopen van duurzame producten. Dit zijn producten die minder milieubelastende en of sociaal verantwoord ge-produceerd zijn, waarbij rekening wordt gehouden met people, profit en planet. Voorbeelden zijn fairtrade producten, de groene en oranje vis van de viswijzer en producten met een keurmerk waaronder het EKOkeurmerk. Het is aan de cateraar om zijn processen steeds door te lichten en aan te passen aan wat de markt op het gebied van duurzaamheid vraagt. Het verduurzamen van de catering is dan ook een betere definitie. De maat-schappij wordt namelijk steeds bewuster, stelt hogere eisen aan hetgeen zich wordt voorgeschoteld en de verkoop van o.a. biologische producten is explosief toegenomen. Duurzaam cateren is dus een ontwikkelingsproces waarbij de cateraar op het gebied van energie, F&B (food and beverage), communicatie, afval, derving, schoonmaak, personeel en sociale aspecten verbeterdoelstellingen opstelt en nastreeft.

Waarom verduurzamen?
Met verduurzaming van voedsel worden samenhangende verbeteringen in het productieproces van voedsel gerealiseerd. Het levert winst op voor organisatie én maatschappij, draagt bij aan een duurzame samenleving en versterkt de positie en imago van het bedrijf. Daarnaast wordt een positief signaal naar stakeholders en overige belanghebbenden gegeven en levert het kostenbesparing en diverse belastingvoordelen op. Tot slot doen ook steeds meer bedrijven alleen zaken met bedrijven die duurzaamheid van belang achten. In de wet zijn geen harde eisen neergelegd waaraan een ondernemer moet voldoen. Wel wordt in de wet aangegeven dat een ondernemer zo duurzaam mogelijk moet handelen. Richtlijnen worden gemist, waardoor cateraars moeite hebben hun mvo-visie en -beleid breed gedragen te krijgen binnen de organisatie van de opdrachtgever. Indien de cateraar in dienst is van een overheidsinstanties wordt er één regel in acht gehouden. Het inkoopproces moet voor 50 procent bestaan uit duurzame producten. Belangrijk voor duurzaamheid in de contractcatering is een goede samenwerking tussen opdrachtgever en cateraar. Duurzaamheid is een gezamenlijke verantwoordelijkheid. In het laatste ontwerpconcept zijn de volgende aspecten interessant:

• het assortiment moet bestaan uit minimaal 50 procent aan duurzame F&B producten;
• in samenspraak met opdrachtgever een communicatieplan opstellen over hoe de informatievoorziening over duurzame catering aan de eindgebruiker plaatsvindt;
• in samenspraak met opdrachtgever, een verbeterplan opstellen waarin wordt vastgelegd hoe, de milieubelasting aan de opdracht gerelateerde werkzaamheden verminderd wordt.